Region Nadbużański położony jest niedaleko Warszawy, na terenie województwa mazowieckiego. Geograficznie uznawany jest za wschodnie Mazowsze i Podlasie.
Region Nadbużański należy do wyjątkowo cennych pod względem posiadanych walorów naturalnych. Charakteryzuje się unikalnym w skali świata środowiskiem przyrodniczym, którego kluczowymi elementami są bogate w faunę i florę kompleksy leśne oraz rzeki: Bug i jego lewy dopływ Liwiec.
Niezwykłe piękno i oryginalność Bugu wynika przede wszystkim z faktu, iż jest on ostatnią w Europie nieuregulowaną, dziko płynącą w swoim naturalnym korycie rzeką. Na terenie gminy Terespol Bug jest nie tylko rzeką graniczną między Polską a Białorusią, ale także rzeką graniczną Unii Europejskiej.
Bug od wieków zachwycał swą urodą i wielkością. Zawsze był i nadal jest kojarzony z rzeką niebezpieczną i tajemniczą. Zdecydowana większość regionu znajduje się w granicach obszaru funkcjonalnego „Zielone Płuca Polski”. Tutaj zlokalizowany jest również jeden z największych parków krajobrazowych w Polsce – Nadbużański Park Krajobrazowy.
Region charakteryzuje się stosunkowo małym zurbanizowaniem. Jedną z jego szczególnych cech jest specyficzny mikroklimat. Olejki eteryczne wytwarzane przez lasy iglaste wpływają na powstawanie specyficznego łagodnego mikroklimatu, który leczniczo wpływa na schorzenia górnych dróg oddechowych.
Cały Obszar Gmin Dorzecza Nadbużańskiego charakteryzuje się wysokim stopniem zalesienia. Na jego terenie występują dwa kompleksy leśne w postaci puszcz: leżąca na północ od Bugu Puszcza Biała i położona na południe od Bugu Puszcza Kamieniecka (zwana również Puszczą Jadowską lub Sulejowską). Dzięki działalności proekologicznej pozostałości dawnych puszcz zostały objęte specjalną ochroną w celu zachowania ich naturalnego charakteru.
Międzyodrze jest mezoregionem „Doliny Dolnej Odry” w Woj. Zachodniopomorskim. Jest to torfowa dolina pomiędzy ramionami Wschodniej i Zachodniej Odry w ramach Niziny Szczecińskiej. Dlugość tego obszaru wynosi około 77 km a szerokość w niektórych miejscach dochodzi do 11 km.
Bagna i podmokłości Doliny rzeki Baryczy będącej dopływem Odry rozciągają się na długości ponad 100 km na pograniczu Wielkopolski i Dolnego Śląska. Naturalne warunki dały nazwę rzece – słowiańskie słowo bara oznacza bowiem właśnie bagno, teren grząski i podmokły.
Jezioro Drawsko ma powierzchnię 1871 ha. Jest to 12 pod względem wielkości jezioro w Polsce, a największe na Pojezierzu Drawskim i drugie pod względem głębokości w Polsce (83 m).
Większość terenu wygranej destynacji znajduje się na obszarze chronionym Biebrzańskiego Parku Narodowego, który należy do największych obszarów chronionych w Polsce. Walory przyrodnicze tego terenu obejmują płynącą na tym terenie rzekę Biebrze, jej rozlewiska, torfowiska, stanowiące najrozleglejsze tereny bagienne w Polsce.
